Fobia społeczna

strach · Dołączyła: 25 Sie 2009 Posty: 11

Czy wy też odczuwacie ciągle kołatanie serca? W sytuacjach stresowych serce mi wali czasem jak szalone. To chyba normalne u fobika, bo to z nerwów.
Ostatnio też zauważam, że ciągle odczuwam jakiś niepokój. I w nocy nieraz nie mogę spać przez to, że czuję to bicie serca. Nawet jak zmienie pozycje np. siedze i wstanę to serce mi przyspiesza na chwilę. Poza tym to szybko się męcze, przejde kawałek trochę szybciej i już kołatanie serca.
Czy ktoś z was też tak ma? Zastanawiam się nad tym, że może jestem na coś chora. Ale oczywiście do lekarza boję się iść i wstydzę, bo powie że coś wymyślam. Mam też niskie ciśnienie, a jak mi lekarz kiedyś mierzył, to serce mi waliło jak szalone, lekarka się dziwiła, ale może się domyśliła że to ze stresu.

Pozdrawiam

drevash

Również mam takie stany. Tak, ośmieliłbym się potwierdzić że dla fobika to normalne. Często nawet pomimo zredukowania lęku w niektórych sytuacjach, serce nadal szybko bije. Wygląda na to że organizm pozbywa się tego "odruchu" dużo wolniej niż samego strachu :-?

Ale jeżeli się bardzo obawiasz to może się przełam i jednak pogadaj z lekarzem? Bo jak to jednak nie tylko przez stres...

psuja · Wiek: 21 Dołączyła: 01 Sie 2009 Posty: 580

Ja też tak mam (tzn. miałam dopóki nie zaczęłam brać leków). Nawet jak się nie stresuję. Przyczyna - niedoczynność tarczycy. Siedzisz sobie, jesteś spokojny, a tu nagle zaczyna serce Ci walić, jakieś uderzenia ciepła, uczucie niepokoju itp. W takim stanie normalne jest, że szybko się męczysz. Im wyższe tętno, tym mniejsza wydolność.
Hm... W nocy zaspany organizm raczej powinien być spokojny, praca serca jest wolniejsza, oddech spokojniejszy... Dziwne, żeby zdrowy człowiek budził się z takimi objawami. Chyba, że naprawdę masz tyle stresów, że nie pozwala Ci to spać. Ale żeby nie było - wcale Cię nie straszę

to, że ja mam jakąś tam chorobę, nie znaczy, że u Ciebie też zaraz coś wykryją. Objawy są te same, ale to jeszcze nic nie znaczy. Piszę tylko jak jest u mnie. Warto przełamać stres i udać się do lekarza. A nóż pomoże

strach · Dołączyła: 25 Sie 2009 Posty: 11

Psuja, a jakie miałaś jeszcze objawy przy tej niedoczynności? Bo podobno występuje wtedy wzrost wagi. Ja mam wagę cały czas mniej więcej taką samą, więc to by nie pasowało. Może to nie tarczyca.

Ja bardziej u siebie podejrzewam anemie. Do lekarza boję sie iść, bo pomyśli że wymyślam sobie choroby. Postanowiłam że zrobię sobie badania prywatne, jakąś morfologię chociaż, bo te na tarczyce za drogie są. I jeśli coś źle wyjdzie to wtedy pójdę dopiero do lekarza.

Co do spania, to właśnie jeśli coś mnie czeka stresującego następnego dnia, to kiepsko śpię i potem jestem niewyspana. I odczuwam wtedy w nocy to przyspieszone bicie serca, niepokój i gonitwę myśli.

psuja · Wiek: 21 Dołączyła: 01 Sie 2009 Posty: 580

Strach, z tą wagą to guzik prawda. Tzn. ogólnie jest tak, że jeśli masz niedoczynność to masz nadwagę, jeśli nadczynność to niedowagę. Ja jestem żywym przykładem na to, że zdarzają się wyjątki. Mam niedoczynność i niedowagę (przy wzroście 162cm ważę 43kg). Innymi objawami może być np. senność. Kładziesz się spać o normalnej godzinie, wstajesz i czujesz, że jesteś niewyspana albo urządzasz sobie drzemki w ciągu dnia, bo brakuje Ci powera na cały dzień. Hm... podobno jeszcze ma się suchą skórę.
Badanie na tarczyce nie jest bardzo drogie. Wystarczy zrobić TSH. Różnie kosztuje. U mnie w jednym miejscu chcieli za to 15zł, w innym 30zł... Każdy ma inne stawki. Ale zrobienie morfologii, to dobry pomysł.
Chociaż można to załatwić bezpłatnie. Idziesz do lekarza, ten wypisuje Ci skierowanie na badanie krwi. Ale musiałabyś się przełamać. Skoro idziesz do lekarza, mówisz jaki masz problem to on nie może powiedzieć, że sobie choroby wymyślasz (bo niby skąd ma to wiedzieć, z oczu nie wyczyta, musi zlecić badania)... Po prostu idź i powiedz jakie masz objawy, a nie że myślisz, że możesz być chora na to, to i tamto. Lekarz najlepiej będzie wiedział na jakie badanie Cię skierować.

chudy2001

a ja nawet tak mam bez sytuacji stresowych, puls zawsze powyzej 100. w nielicznych przypadkach (jak mam depresje) spada do 85-90.