Fobia społeczna

;) · Dołączył: 31 Sty 2012 Posty: 31

A macie jakieś idee gdzie najlepiej szukać pracy. Konkretne portale, agencje, inne sposoby?
Potrzebuje znaleźć coś na pół etatu najlepiej w weekend ale takich ofert prawie nie ma...

Mosze

lajfmajster.pl/2009/12/24/gdzie-znalezc-prace-w-internecie-31-serwisow-z-ogloszeniami

aanniiaa · Dołączyła: 02 Lut 2012 Posty: 14 Skąd: Warszawa

Na pół etatu w weekendy... pierwsze co mi się nasuwa to sprzedawca w sklepie z ciuchami, butami itp., kiosku, kawiarni, mcdonaldzie itd. Ja bym chyba psychicznie wymiękła w takiej robocie.

Tez jestem na etapie szukania pracy. Co prawda mam już przepracowanych osiem lat, więc mam (tak by sie mogło wydawać) najgorsze za sobą (czyt. poczatki). Jednak wydaje mi się, że gdy zaczynałam będąc studentką miałam większą motywację. Potrafiłam zagryźć zęby i zmusić się do działania wbrew sobie. Szukałam wszedzie i zawsze miałam tę ciągłość zatrudnienia... do teraz... Wydaje mi się, że ogromne znaczenie ma tutaj mój wiek. Wcześniej, mając załóżmy 19-23 lata, ubiegając się o pracę nie musiałam się wykazywać jakimś super profesjonalizmem na rozmowach kwalifiacyjnych, bo było oczywistym, ze w tym wieku raczej nie ma się wielkiego doswiadczenia czy obycia w takich sytuacjach. Natomiast obecnie jest to dla mnie czymś niedopuszczalnym, żebym w tym wieku na rozmowie kwalifikacyjnej czerwieniła się i nie mogła sklecić zdania, które byłoby poprawne gramatycznie.
Oczywiście bywaja również lepsze dni, gdzie moja kondycja psychiczna jest lepsza i jak się wstrzeli ktoś ze spotkaniem w ten dzień a do tego osoba ta nie jest jakimś nabzdyczonym, napompowanym, mega oficjalnym gnojkiem to jest super, od razu dostaję skrzydeł. Niestety takie sytuacje rzadko mają miejsce - trudno jest skoordynować te dwa czynniki, które są przypadkiem od nikogo niezależnym (jak to z przypadkami bywa

).

;) · Dołączył: 31 Sty 2012 Posty: 31

Praca sprzedawcy by mi odpowiadała byle nie zawierała elementu "aktywne pozyskiwanie klientów" Czyli normalny sklep czy butik może być. Niestety prawie wszędzie chcą pełny etat a nawet jak nie to i tak wymagają dyspozycyjności. Z tym niestety mam problem (studia dzienne). Inną kwestią jest brak doświadczenia zawodowego a już taki bardzo młody nie jestem. Odbyłem jedynie kilka krótkich praktyk w ramach studiów.
Co do samych rozmów to nie jest to problem, w oficjalnych sytuacjach jestem z reguły wygadany, choć może ktoś wyczuwa zdenerwowanie. Nie wiem na ile ta śmiałość to jeszcze maska a ile już naturalne zachowanie.
Prawdopodobnym wydaje mi się również, że trochę boję się pracy z racji że nie mam takich doświadczeń i może podświadomie specjalnie zniechęcam potencjalnego pracodawce?

Cytat:

Natomiast obecnie jest to dla mnie czymś niedopuszczalnym, żebym w tym wieku na rozmowie kwalifikacyjnej czerwieniła się i nie mogła sklecić zdania, które byłoby poprawne gramatycznie.

Nie jestem przekonany że w Twoim wieku nie wypada czuć się skrepowanym na rozmowie kwalifikacyjnej. Wielu ludzi po 40-tce pewnie też się taką rozmową denerwuje. Jesli masz odpowiednie kwalifikacje, opowiesz o nich i ogólnie będziesz miała pozytywne nastawienie to czerwienienie się czy strzelenie jakieś gafy może zupełnie nie mieć znaczenia dla rekrutera. Mnóstwo osób jest dalekich od perfekcji niezależnie od wieku ale mają to w dup.. i dlatego odnoszą sukcesy. Podczas zaledwie kliku rozmów palnąłem sporo głupot, nie popisali się również sami rekrutujący. Myślę jednak że większość tych kwestii nie miała żadnego znaczenia.

aanniiaa · Dołączyła: 02 Lut 2012 Posty: 14 Skąd: Warszawa

Zazdroszczę wygadania. Ja zupełnie nie odnajduję się w oficjalnych sytuacjach. Wracając do rozmów kwalifikacyjnych - w moim przekonaniu skrępowanie i nerwy na takim spotkaniu świadczą o braku profesjonalizmu. Gdybym była pracodawcą w pierwszej kolejności (pomijając kwalifikacje) zatrudniłabym osobę pewną siebie, co daje większą gwarancję na to, że poradzi sobie w każdej sytuacji.

Studiujesz dziennie, więc domyślam się, że jesteś jeszcze młody

Tak jak wspominałam w tym wieku naprawdę nie jest tak trudno o jakieś zlecenie. Mogę powiedzieć gdzie ja pracowałam na zlecenie będąc pewnie w Twoim wieku - może Cię to natchnie. Statystowałam w serialach, wklepywałam dane z jakichś kuponów BP wypełnianych ręcznie, byłam pracownikiem restauracji (wynieś, przynieś, pozamiataj), fakturzystką, odbierałam dzieci znajomej znajomych z przedszkola i opiekowałam sie nimi przez ok. trzy godz. dziennie do powrotu rodziców (no ale to była praca na czarno, więc się nie liczy

) Nie wiem skąd jesteś i jak duże są mozliwości w Twoim miejscu zamieszkania, ale wierzę, ze nie powinieneś mieć większych problemów.

;) · Dołączył: 31 Sty 2012 Posty: 31

Cytat:

Studiujesz dziennie, więc domyślam się, że jesteś jeszcze młody

Nie aż tak bardzo. Troszkę młodszy od Ciebie ale niewiele. Po prostu lubię długo studiować.

Cytat:

w moim przekonaniu skrępowanie i nerwy na takim spotkaniu świadczą o braku profesjonalizmu. Gdybym była pracodawcą w pierwszej kolejności (pomijając kwalifikacje) zatrudniłabym osobę pewną siebie, co daje większą gwarancję na to, że poradzi sobie w każdej sytuacji.

Skrępowanie i nerwy świadczą też o tym że komuś zależy na danej pracy. To wszystko zależy od stanowiska. Jeśli ktoś ma być przedstawicielem handlowym to faktycznie pewność siebie jest kluczowa. Dla księgowych, architektów, informatyków to już nie jest specjalnie istotne i w przypadku takich stanowisk pracodawca niekoniecznie zwróci na to uwagę. Zauważ że mamy tendencję do przeceniania znaczenia naszych wad. Niekiedy może być tak że pracodawca woli zatrudnić osobę nieśmiałą, choćby ze względu na mniejszą tendencję takich osób do walki o swoje. Osoba rekrutująca to często też kierownik, który boi się o własny stołek. Gdy zatrudni osobę bardzo przebojową może poczuć się zagrożony.