Witam wszystkich.
Otóż pisze tego posta szukając pomocy, wiem ze jakkolwiek to głupio nie brzmi, wszyscy wokol mnie zawiedli, w domu nie wiedzie mi się najlepiej, z rodziny i rodzinnego domu zostałem tylko gościem, popadłem w nałogi(nikotynizm), brak mi ludzie jestem wyodrębniony ze społeczeństwa, zostały mi 2 lata do studiów, ale ciągnie się to dla mnie jak wieczność i nie wiem czy dam rade. Mam ciągle myśli samobójcze od rana do wieczora, boje się ze w końcu coś się w mojej głowie przestawi i dojdzie do próby... Pisze to bo po prostu coraz bardziej nienawidzę tego ze żyję i tego ze nie potrafię odczuwać żadnej przyjemności z tego życia.
Wiek: 23 Dołączyła: 12 Sie 2011 Posty: 462 Skąd: z domu
Wysłany: Sro 26 Paź, 2011 19:55
Hej!
Nie załamuj się. Z depresji można wyjść. Mnie drugi rok trzyma, ale chyba już mija. Dopóki boisz się, że możesz spróbować samobójstwa, to raczej tego nie zrobisz. To nie takie łatwe. W każdym razie nie próbuj. Bardzo wielu ludzi przechodzi depresję w wieku, kiedy wchodzą w dorosłość.
Postaraj się pomyśleć, co Cię interesowało lub interesuje i starać się to rozwijać. Trzymam kciuki - wyjdziesz z tego.
Cierpie na depresje odkad skonczylem 12lat (rozwod rodzicow,przesladowania w szkole itp) mnie juz nic nie interesuje nie mam zadnego zainteresowania, zyje od pon do piatku, nawet szukalem odpowiedzi w religiach i jakiegos ukojenia.
A co do strachu to nie boje sie smierci lecz boje sie ze w koncu do czegos takiego dojdzie bo jest ze mna z dnia na dzien coraz gorzej.
Wiek: 23 Dołączyła: 12 Sie 2011 Posty: 462 Skąd: z domu
Wysłany: Sro 26 Paź, 2011 20:23
Też miałam pierwszy raz depresję w wieku 12 lat: umarł mój ojciec, odwrócili się ode mnie przyjaciele i przeprowadziłam się do innej dzielnicy, gdzie nikogo nie znałam i szybko zostałam szkolną ofiarą. Przeszło mi na przełomie gimnazjum i liceum. Ostatnio znów wróciło, taki los.
Psychiatra dal mi leki ze po nich nawet spokojnie myslec nie moglem i mialem uczulenie, a psycholog wzruszyl tylko ramionami a jeszcze jeden kazal mi jesc owoce..... wiec ciezko z tym jest
Ostatnio zmieniony przez Demoris Sro 26 Paź, 2011 22:04, w całości zmieniany 1 raz
Dołączyła: 21 Cze 2010 Posty: 6603 Skąd: z innej bajki
Wysłany: Pon 07 Lis, 2011 17:13
Większość leków ma działania uboczne, znoszone lepiej bądź gorzej przez organizm. Dlatego dobiera się je indywidualnie i trzeba poczekać trochę zanim pojawią się efekty terapeutyczne. Jeśli psychiatra bądź psycholog nie traktuje Cię poważnie to najwyższy czas na poszukiwania nowego. Najważniejsze to się nie poddawać.
_________________ ♥♥♥♥Milczę, tak po kobiecemu wieloznacznie♥♥♥
Psychiatra dal mi leki ze po nich nawet spokojnie myslec nie moglem i mialem uczulenie, a psycholog wzruszyl tylko ramionami a jeszcze jeden kazal mi jesc owoce..... wiec ciezko z tym jest
To widać świetny specjalista był. Musisz znaleźć jakiegoś innego jeśli chcesz coś zmienić, na to wygląda...
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach
Fobia Społeczna - Socjofobia - Fobia Forum - Forum Fobia - Depresja - Zaburzenia Lękowe - forum dyskusyjne na temat fobii społecznej (socjofobii), niesmiałosci, fobii, depresji, zaburzeń lękowych i innych problemów psychologicznych.