Fobia społeczna

[meyka]

Zauważyłam, że wielu z Was czuje się osamotnionych i niezrozumianych przez otoczenie. Wiadomo, że na forum można poznać wielu przyjaznych ludzi z podobnymi problemami i zaprzyjaźnić się. Zastanawiam się, czy kiedykolwiek spotkaliście się z kimś z forum, a może spotykacie się teraz stale?
Jeśli tak to jak wyglądało Wasze pierwsze spotkanie? Bardzo się go obawialiście? Może opiszecie jakieś swoje wrażenia?
A jeśli nie, to czy chcielibyście i czy myślicie że to dobry pomysł?

[Mechatronik]

Spotkałem się z osobami z forum 3 razy. Na pierwszym spotkaniu bałem się podejść, ale odważyłem się w końcu i nie żałuję. Było bardzo miło, zupełnie jakbyśmy nie mieli fobii. Każdego zachęcam do wybrania się na spotkanie, bo warto, można pogadać z kimś, kto zrozumie nas i nasze zachowanie podczas rozmowy lepiej, niż osoby bez takich przypadłości.

[Urthon]

Warszawa ma regularne spotkania, na których się pojawiam już ponad miesiąc. Sam także rzucam propozycje wyjścia jeżeli znajdę jakieś ciekawe wydarzenie. Kiedyś zawsze brakowało mi czegoś takiego tzn. takiej grupy znajomych z którymi można gdzieś wyjść lub porozmawiać z nimi na tematy których z "normalnymi" ludźmi się na ogół nie porusza. Myślę, że duża większość osób z fobią to inteligentni ludzie, w pewnym sensie otwarci na innych i bez uprzedzeń. To osoby nie myślące stereotypowo. Nie ma co się obawiać takiego spotkania bo przecież spotyka się ludzi z podobnymi doświadczeniami.

Dla mnie osobiście takie wychodzenie z domu poprawia nastrój bo poza domem mózg jest zbyt zajęty żeby się dołować i negatywnie myśleć - tak więc wychodzenie pomaga na depresję.

Co do pierwszego spotkania to nie obawiałem się niczego szczególnie. Aczkolwiek ja nie boję się kontaktów z ludźmi tak jak niektórzy (w sensie nie mam aż takich objawów zdenerwowania jak niektórzy), mam raczej problem z unikaniem sytuacji stresowych. Swoje objawy (niepokój, stres, czasem poczucie oderwania od rzeczywistości) mam zawsze jak gdzieś wychodzę z domu nieważne czy idę robić coś przyjemnego czy nie.

Polecam każdemu takie spotkania bo są o wiele lepsze od bezcelowego gnicia w domu.

[antyk]

Póki co raz z jedną dziewczyną.

[chudy2001]

nie spotkalem sie bo wszyscy daleko

[damiano]

Spotkałem się z jeną osobą jakieś 3 miesiace temu, jak do tej pory już 3 razy A zaczęło się jakiś może ponad rok temu na PW na tym forum. Jak doszło do spotkania ? Zupełnie spontanicznie, dostałem smsa i pojechałem (nie wiem co we mnie wtedy wstąpiło, dostałem taakiego powera ale jednocześnie stres taki że nie wiedziałem co się dzieje). Było lepiej niż myślałem, zaje* uczucie nie przejmować się tym że panuje niezręczna cisza I tym sposobem poznałem osobę która rozumie wszystkie problemy, bezcenna znajomość którą dopiero się zaczyna.

[Late]

co prawda nie z tego forum, ale owszem. i nie żałuję tego. poznałam samych wspaniałych, wartościowych ludzi na których mogę liczyć.... jakby nie było - pozytywna strona depry, etc.

[void]

nie, podobnie jak chudy do wszystkich mam za daleko , poza tym nie wiem czy starczyło by mi odwagi...

[Marla]

Spotkałam się z osobą z tego forum i byłam jeszcze na 3 czy 4 spotkaniach z innego forum.
Wspominam je bardzo dobrze

[Juka]

Tak, kiedyś, z jedną.

[szara]

Zaznaczyłam "nie", a przypomniało mi się, że jednak tak- kiedyś z trzema chłopakami z Parkour Wrocław, poskakać.

[Matthias]

Ja spotykam się codziennie, ze swoim odbiciem w lustrze Ale to się chyba nie liczy?

[Beasza]

Ja mialam byc juz na 2spotkaniach,ale nie poszlam. Do trzech razy sztuka:(

[moonlight]

Tak I bardzo miło wspominam.

[nieves]

Tak, kilkakrotnie i liczę na kolejne spotkania.