Fobia społeczna

bezsilna27 · Dołączyła: 26 Gru 2009 Posty: 8

Witam wszystkich!
Moim największym problem jeśli chodzi o fobię społeczną (bo mam większość objawów jej towarzyszących) jest jedzenie oraz picie w publicznych miejscach. Jest to straszne, ręce trzęsą mi się okropnie, mimo ogromniej ochoty na jakieś danie nie mogę go zjeść. Zjedzenie zupy graniczy z cudem, a drugie danie też nie lepiej. Kiedyś myślałam, że jestem jakaś nienormalna, ciągle jestem zła na siebie, bo sporo w życiu tracę przez nieszczęsny problem jakim jest fobia społeczna. Myślałam, że nikt nie ma z tym problemu, jednak teraz jak wchodzę na różne np. ta ;-)

strony intern. widzę, że nie jestem sama na tym świecie. Jeśli ktokolwiek musi rezygnować z np. imprez firmowych, wyjazdów, nawiązując do świąt -wigilijnych kolacji niech pisze jak sobie z tym radzi. Z góry dziękuję za jakikolwiek odzew

Elpis

Mam to samo, niejako od zawsze, z trudem przychodzi mi przełknąć cokolwiek gdy idzie chociażby o pizzzerię. Tylko niezbyt wiem co ci mogę tu poradzić :->

Ola · Dołączyła: 12 Sie 2009 Posty: 1012

Nie jesteś sama, ja też mam podobnie. Zależy też od towarzystwa. Np. na uczelni nie jestem w stanie napić się gorącej kawy z automatu, bo mi się ręce trzęsą i wydaje mi się że wszyscy na mnie patrzą jak piję

a to głupie myślenie, ale nic na to nie poradzę, chodzi też o samo połykanie, jakbym połykała kamienie
Moim sposobem jest zwykła woda w butelce, nie wiem czemu ale z wodą nie mam problemu

może przez to też że jest bezsmakowa i łatwiej przełknąć i nie wydziela się tyle śliny :p hheh, niezłe myśenie, nie?
a jeżeli chodzi o jedzenie to też mam tak często że chce mi się strasznie jeść a nie zjem bo czuję się pod obserwacją, kiedyś nawet jak miałam zajęcia np 3 pod rząd to sz łam tylko np na jedne albo max na 2 bo po 3 z rzędu bez jedzenia już byłam głodna, a zjedzenie kanapki w tłumie graniczyło z cudem
Teraz mam zajęcia prawie cały dzień i nie chodzę jeść do ubikacji

poprostu zmuszam się żeby zjeść przy wszystkich, ale wybieram odpowiednią chwilę np. jak bliższa koleżanka też je, albo biorę np. coś drobniejszego w kawałkach do jedzenia

łatwiej wpakować do buzi i się częściowo zapchać jakieś ciastka, żelki, cukierki, wafle

darkula · Dołączyła: 28 Lis 2009 Posty: 127

damiano

Nie mam problemu z jedzieniem w publicznych miejscach. Nawet czasami w szkole wyciągam coś do jedzenia żeby czymś się zająć

Lunatique · Wiek: 19 Dołączyła: 15 Gru 2009 Posty: 151

Jak chce mi się jeść, to jem nawet w publicznych miejscach, ale muszę przyznać, że nie cierpię gdy ktoś się na mnie patrzy jak jem. A bierze się to stąd, że od razu wyobrażam sobie, że wyglądam obrzydliwie :oops:

Z tym, że nie stanowi to dla mnie tak znowu wielkiego problemu, po prostu nie lubię, ale czasami jak mnie coś walnie to potrafię i w restauracji zjeść , większy problem wyjść z domu (ale to jedzenie to pod warunkiem, że z kimś w tej restauracji, bo jakbym sama była, to mogłoby nie dojść nawet do zamówienia :-P

)

daross · Wiek: 22 Dołączył: 28 Kwi 2009 Posty: 52 Skąd: ~RZ

Ja właśnie od problemu trzęsących się rąk doszedłem do tego że mam fobię społeczną. Przewalone to jest, bardzo przeszkadza w normalnym życiu.
Jak się gdzieś wyjdzie na jakąś oficjalną imprezę, głupio nic nie jeść, z drugiej strony głupio jeść "wibrującą" ręką i stres tylko rośnie. I co tu robić, pozostaje siedzieć w domu albo się odpowiednio znieczulić. :-)

Elpis

Stwierdziłeś, że masz fobię społeczną, tylko wyłącznie z powodu, a że trzęsą ci się ręce?

marciano

bezsilna27 · Dołączyła: 26 Gru 2009 Posty: 8

odnośnie tego co napisał Daross - Jak się gdzieś wyjdzie na jakąś oficjalną imprezę, głupio nic nie jeść, z drugiej strony głupio jeść "wibrującą" ręką i stres tylko rośnie. I co tu robić, pozostaje siedzieć w domu albo się odpowiednio znieczulić. ---W moim przypadku nie da się znieczulić, zostaje siedzenie w domu. Nie zawsze się jednak da coś wymyśleć, uniknąć. Jestem osobą pracującą, często w firmie są jakieś spotkania, ludzie cieszą się ogromnie, że pobawią się i pojedzą i wogóle a mnie to już przyprawia o boleść głowy. A to jest stan nienormalny. Najgorsza była ostatnio wigilia w firmie, każdy zajadał a ja co...... Wymyślanie, że się zatrułam jest dobre ale na raz. W obecności 1 osoby, w miejscu gdzie mnie nikt nie zna jest troszke inaczej. Ktoś powiedział, żeby nie patrzeć na ludzi, myśleć o czymś innym. To też nie działa-na szkoleniu nie znałam nikogo, zeszliśmy na obiad sidziałam przy stoliku z 7 osobami i było wcale nie łatwo. Oczywiście brałam tabletki, nic nie pomaga. Najgorsze jest, że ludzie tego nie rozumieją.... Pozdrawiam wszystkich fobików-trzymajcie się i POWODZENIA ;-)

daross · Wiek: 22 Dołączył: 28 Kwi 2009 Posty: 52 Skąd: ~RZ

Karen · Dołączyła: 15 Maj 2009 Posty: 438

Tak sobie radzi, że je w domu :lol:

Ja nawet coś jadłam i piłam w miejscu publicznym, akurat nikt mnie nie obserwował, nie zwracałam na nic uwagi i nic mnie to nie obchodziło a jak trzeba rezygnować z imprez to mówi się że nie jest się głodnym albo ma się kłopoty z żołądkiem i po kłopocie, trzeba być asertywnym (to nawet nie jest do końca kłamstwo, mnie czasami boli brzuch a świąteczne jedzenie to zupełnie nie na mój żołądek, na co dzień jem lekkie jedzenie takie żeby nie obciążać żołądka) W MC Donaldzie co ja bym tam zamówiła, sałatkę, frytki, wzięłabym jedzenie i po drodze zjadła :lol:

Balbina · Wiek: 29 Dołączyła: 12 Lut 2010 Posty: 166 Skąd: wlkp

Mnie ten problem też dotyczy. Lubie jeść w samotności, bo jedzenie jest dla mnie formą odstresowania. Dzisiaj czekałam, aż wyjdzie mój współlokator, bo chciałam to śniadanie celebrować, a nie zjeść żeby nie być głodną.
Mam czasami takie fazy jedzeniowe głownie na słodycze. Cały dzień chodzę i węszę, a potem pojawia się poczucie winy. Wiem mam kompulsy i czasami nad nimi nie panuje. Zwłaszcza w weekendy :-(

Nie lubię jeść twarzą w twarz z kimś kogo dobrze nie znam. Nie wykonalne dla mnie

Jacky · Wiek: 24 Dołączył: 07 Mar 2010 Posty: 40

ooo to ja miałem ostatnio na targach tak, że kierownik zabrał nas do restauracji na herbatkę...

O kurde...słuchajcie nie mogłem podnieść filiżanki.

Masakra totalna. - powiedziałem, że mnie tak boli brzunio, że wole nic w siebie nie wlewać....

a o jedzeniu to moge zapomnieć

chyba, że jestem z grupą znajomych to wtedy dam radę.

pfff:)

Waszka · Wiek: 20 Dołączyła: 07 Mar 2010 Posty: 313

ja też to mam

od podstawówki. W szkole nie wezmę do ust nic, bo mam wrażenie że ludzie będą się gapić, ja nie wiem, ale chyba wypracowałam sobie brak poczucia głodu. Już myślałam że może jestem jednym z tych ludzi którzy podobno nie muszą jeść (może słyszeliście o tym?heh) ale okazało się że jednak nie. Po trzech dniach słaniałam się na nogach od witryny sklepowej do witryny ale jakoś dotarłam do domu. Ciekawe jest to że wcale a wcale nie czułam głodu, tylko wielką słabość i jakieś obrzydzenie do jedzenia.
Jedzenie traktuję jako odstresowywacz, gdy jestem w domu bez przerwy coś jem, całe szczęście że mam szybką przemianę materii.. I tak czuję że się zaśmiecam tym żarciem.