Fobia społeczna

frog

Rozmawialam dzisiaj rano przez fona :mrgreen:

alleluja!! co za dziwne uczucie.
Dzwoni fon, ja wiem że czekam na kuriera - wiec szybko myslę: "odebrac - nie odebrać - odebrac - nie odebrać" decyduje się - odbieram. (nie zdążyłam się zestresować )
a to facet z allegro. (na moje nieszczęście z bardzo fajnym glosem.. to tylko gorzej mnie stresuje, bo uruchamia się takie cos - fajny glos to fajny facet? )
no ale ok.
skończylam gadac i...
jak zwykle oblewa mnie fala stresu...

Dovahkiin

Łoo, z telefonem to ja się nigdy nie potrafiłem zaprzyjaźnić. Już jako dziecko bałem się rozmów przez telefon, byłem onieśmielony i małomówny gdy matka wciskała mi słuchawkę by z jakąś babcią czy ciocią pogadać. Nawet kiedy weszły na rynek telefony komórkowe, to jedyne co mnie w nich trochę interesowało, to granie w snake na nokii, bo każda rozmowa (zwłaszcza, jak ktoś dzwonił w miejscu publicznym albo w domu przy rodzinie) była dla mnie wybitnie stresująca. Niemal zawsze jak wychodzę z domu, to mam wyciszony telefon i nie odbieram rozmów, chyba, że dzwoni ktoś z bliższej rodziny.
Miałem przez to wiele problemów, zwłaszcza za czasów kiedy próbowałem pracować. Jak dzwonił szef/szefowa to dostawałem zawsze niemal ataku strachu. Robiłem się czerwony, serce waliło bezlitośnie i jeśli telefon był wyciszony, to go chowałem w kieszeń, w innym wypadku odbierałem chcąc nie chcąc, ale każda taka rozmowa to normalny koszmar.
Dziś nadal mam problemy z telefonem. Swojego używam głównie jako notatnika, książki (ebooki) i czasami porobię jakieś artystyczne zdjęcia. Nie piszę smsów, bo nie mam do kogo, a rozmów z obcymi unikam jak ognia

Danni1990

Nie lubię telefonowania, ale jak trzeba coś załatwić to nie unikam tego. Nie jestem jednak w stanie rozmawiać przez telefon w obecności innych ludzi :-?

szara_myszka · Wiek: 18 Dołączyła: 06 Gru 2010 Posty: 75

taak... też mam problem z rozmowami telefonicznymi... kiedy byłam dzieckiem, a rodziców nie było w domu zawsze bałam się odebrać telefon zwłaszcza domowy bo wtedy nie wiedziałam kto dzwoni i czego chce, odbierałam tylko czasem... najgorzej jak dzwoniła jakaś ciotka i wypytywała sie co u nas, a ja nigdy nie wiedziałam co powiedzieć...
teraz mam podobnie... choć już trochę się przyzwyczaiłam...
najgorzej jest kiedy muszę zadzwonić do lekarza, wychowawczyni lub coś załatwić przez telefon... to dla mnie to jest masakra...
do znajomych (choć nie mam ich wiele) piszę smsy bo tak łatwiej...
większość rozmów oczywiście najpierw muszę dokładnie zaplanować, co chcę powiedzieć, o co zapytać żeby czasem niczego nie zapomnieć i nie musieć dzwonić drugi raz...
ostatnimi czasy bardzo mnie stresują rozmowy z moim instruktorem od prawa jazdy, koszmarem jest dla mnie kiedy mam do niego dzwonić i umawiać się na jazdy, a on ma zawsze taki głos jakby mu się ni chciało ze mną rozmawiać... na szczęście pierwszy raz przeżyłam więc teraz moze być już tylko lepiej...
Co najciekawsze, nigdy nie wpadłam na pomysł że jak rozmawiam z kimś przez tel to ta druga osoba mnie nie widzi i nie wie jak bardzo jestem zestresowana...
będe to sobie teraz tłumaczyć przed kazdym telefonem, moze pomoże...

Depresis · Wiek: 21 Dołączyła: 24 Sty 2012 Posty: 29 Skąd: Łódź

mnie tak stresował telefon, ze go już nie posiadam. Już nie mam telefonu od 6 miesięcy

VV · Wiek: 16 Dołączył: 15 Sty 2012 Posty: 179 Skąd: Opole

Moje rozmowy telefoniczne ograniczają się do: mama, babcia, kumpel (gdy dzwoni żeby pożyczyć zeszyty, zapytać co było na zadanie), no i ew. Jak muszę coś ważnego załatwić, ale wtedy przygotowuję się do tego psychicznie kilka dni. :foreveralone: :lol:

BlueMusic

Cholera jasna! Ja też nie lubię odbierać tego ustrojstwa! Mam na nie sposób! Ale to moje takie indywidualne podejście… Sen! Wiem, nie każdy ma taką możliwość, ale gdy czekam na kuriera lub ważną wiadomość… śpię, dzwoni telefon, budzę się, wiem, że nie mam innego wyjścia jak odebrać… czasem też śpię, dlatego, że jak wstanę, będzie już ostatni moment, ostatnia godzina aby zadzwonić, oddzwonić itd. Walczę z telefonami od około 2 lat… mam na swoim koncie sporo sukcesów, ale strach nie mija… Niestety…

jesuis · Dołączył: 28 Lis 2011 Posty: 338

antyk

W sobotę rozmawiałem z dziewczyną poznaną w sieci niedawno. Strach przed był znacznie mniejszy niż dawniej, nie myślałem zbyt dużo o tym, no i sama rozmowa nie była taka zła, właściwie fajnie było. Teraz ja muszę do niej któregoś dnia zadzwonić :-P

damiano

ArcanusElf · Dołączyła: 19 Sty 2012 Posty: 127 Skąd: Kraków

Ja używam telefonu tylko w bardzo ważnych sytuacjach, wtedy kiedy naprawdę muszę, głównie jeśli ma to związek z pracą. Nie wiem czemu ale łatwiej jest mi dzwonić do obcych osób, a w miejscach publicznych nigdy nie odbieram telefonu i dlatego mam zawsze wyciszony, żeby nikt przez przypadek go nie słyszał. Czasem zostawiam go w pokoju i mam wytłumaczenie, że ie mogłam słyszeć jak dzwoni.

TysonX · Wiek: 23 Dołączył: 25 Lip 2011 Posty: 274

Mam podobnie do was ... Od zawsze nosiłem wyciszony telefon, nie chciałem odbierać przy znajomych, a przy rodzicach to już w ogóle ... Ale od jakiegoś czasu mi się polepszyło, czasem się denerwuję jak gdzieś muszę zadzwonić, ale nie jest to taki paniczny strach. Tak samo jak ktoś dzwoni do mnie a jestem wśród znajomych to też odbieram, fakt że nie jestem tak wylewny jak byłbym sam ale odbieram. Problem mam wtedy jak dzwoni do mnie jakaś dziewczyna którą słabo znam ... myslę sobie ' co ona chce, o czym bede z nia rozmawiał... ' i zazwyczaj nie odbieram, a po jakims czasie pisze eske że nie slyszalem albo nie moglem odebrac ... ;p Nie zawsze tak jest, bo np jakis czas temu bylem w kinie z pewna dziewczyna, wrocilem do domu i zadzwonila do mnie, wahałem się żeby odebrać, ale odebrałem i rozmawialiśmy z 20minut ...

A zaraz mam zamiar zadzwonić do pizzeri, bo mam mega ochotę na pizze

trololo89 · Wiek: 22 Dołączył: 03 Paź 2011 Posty: 5386

Kiedyś masakra, szczególnie w środkach komunikacji miejskiej. Obecnie mam opory tylko wtedy, gdy jestem wśród naprawdę dużej ilości ludzi, którzy są cicho lub milczą. A gdy jestem w domu - luzik, nawet jak dzwonię do obcej osoby lub jakiejś instytucji.